نگراني از عواقب بازيهاي خشن
همه ی شما به اندازه ی کافی از دیدگاه های روانشناختی و حتی جامعه شناسی مطلع هستید که بیشترین ساعات بیداری کودکان را پیش از دبستان، بازی تشکیل می دهد و به طور کلی اگر بخواهیم راجع به بازی صحبت کنیم بازی یک وسوسه و یک دغدغه ازلی و ابدی انسان است.
عواقب خطرناك انجام برخي از بازيهاي رايانهاي حتي كشورهاي پيشرفتهاي را كه دست كم از نظر مؤلفههاي فرهنگي با فرهنگ موجود در اين فيلمها تضاد ندارند را نيز با واكنشهاي تندي مواجه كرده است. چندي پيش وقتي نوجوان افسردهاي تحت تأثير بازيهاي رایانهای خشن با سلاح ليزري به كشتار دانشآموزان يك دبيرستان پرداخت، برخي از مسئولان آلماني خواستار ممنوعيت استفاده كودكان و نوجوانان از بازيهايي كه در آنها آدمكشي صورت ميگيرد شدند. حتي برخي فراتر رفته و خواهان ممنوعيت اين فيلمها براي همه مردم و نه فقط كودكان و نوجوانان شدند.
مثلاً در جنوب لبنان بازی هایی طراحی شده که در آن بچه های فلسطین، اسراییلی ها را می کشند و هر چه بیشتر اسراییلی بکشند، امتیاز بیشتری می گیرند. حتماً این گونه بازی ها در اروپا، اسراییل، آفریقا و ... هم وجود دارند.
در ژاپن این کار بسیار خوب انجام شده است. مثلاً در بازی کیسه لوبیا، کیسه های بسیار زیبایی با رنگ ها و اشکال گوناگون دوخته شده است و با آن جهت های جغرافیایی را تعلیم می دهند و برای شناختن اندام های بدن همراه با موسیقی از این کیسه های لوبیا استفاده می کنند و حتی با استفاده از این کیسه های قصه های عامیانه ژاپن را با ریتم، قصه گویی می کنند.
نتیجه تحقیق که در سال 1998 توسط ویلیامز انجام گرفت نشان داد که بیش از 80% از جوانان آمریکایی در هفته حداقل 2 ساعت از وقت خود را صرف انجام بازی های رایانه ای می کنند.
تنها ۲۰ درصد از کل بازي هاي توليد شده در جهان اختصاص به بازي هاي خشونت آميز دارد و ۸۰ درصد بقيه عاري از هر گونه خشونت و صرفا به منظور به کارگيري قوه تخيل، ادراک و تصميم گيري کاربران طراحي شده است.
الگوبرداري از بازيهاي رایانهای بايد براي والدين هشدار دهنده باشد. چراكه بچهها از طريق اين بازيها ميآموزند كه براي مقابله با مشكلاتشان در سطح خانواده يا اجتماع به خشونت متوسل شوند و اين خشونت را هم با تقليد از اين بازيها به كار ميبندند و اين موضوع هم براي آنها و هم ساير مردم خطرناك است. در برخي از بازيهاي رایانهای كشتار بيشتر امتياز بيشتري به همراه ميآورد. بهكارگيري انواع سلاحهاي مرگبار و شيوههاي كشتار بي رحمانه در اين بازيها ميتواند افرادي خشن، پرخاشگر و حتي جنايتكار تربيت كند. اين بازيها بر وضعيت روحي و جسماني كودكان و نوجوانان تأثيراتي به جا ميگذارند كه گاهي جبران ناپذير ميشوند.
باتوجه به نظریه يك جامعهشناس: بازيهاي رايانهاي نوجوانان را دچار آسيبهاي رواني و هويتي كرده و باعث دور شدن آنها از شخصيت واقعيشان ميشود.